Kantinepraat 003

Regelmatig zal ik onregelmatig (beeld)verslag doen van de bouw van de nieuwe kantine, schreef ik half januari. Hieronder het vervolg. Was het nu deel drie, of twee? Enfin, leest en kijkt u verder.


Donderdag 1 maart stonden we eindelijk weer eens op het ijs –even afgezien van de  achteloze vv Kameriker die door het ijs zakte. Het was winters koud met een felle oostenwind, zodat we vier dagen hebben kunnen schaatsen. Het was zelfs zo koud op de Kamerikse velden dat de jeugd liever op natuurijs dan op kunstgras voetbalde.  

Ondanks de koude ging het werk aan de kantine gewoon door. De mannen van Makon zijn mannen van staal en dus schroefden en boutten zij in deze koude dagen de staalconstructie in elkaar alsof het een verse doos Meccano betrof. En respect, waar de fotograaf miezerig achter de cv wegdook, weerstonden de Makon-mannen Theo Samson, Gerrit Doornebal, Mathijs Verduin en Marien Slootweg de kou. Echte helden! Overigens, kunnen de voetbal-opa’s even aan de jeugd vertellen wat Meccano is. Ja? Dank u.

Alsof er niet was geschaatst op Kamerikse Wetering, Grecht en sloot achter het ouderlijk huis kon er zondag 5 maart alweer een ritje op de fiets gemaakt worden. Zo zat ik zondags op de racefiets, alhoewel een enkele durfal zich nog op de Grecht waagde. Bij de Lekdijk gekomen stond er ’s middags een temperatuur van 13 graden op mijn fietscomputertje. Koning winter, vorst en ijspret leken in een omme draai weer lang geleden.

De tweede week van maart was de staalconstructie goeddeels gereed. En de afgelopen week werd een dikke laag isolatie tegen de staalconstructie geschroefd zodat het bouwwerk steeds meer gaat lijken op de kantine zoals op eerder getoonde schetsen en tekeningen.

Kortom de kantine krijgt vorm. Zoveel vorm dat ik mezelf al aan de denkbeeldige bar heb geposteerd: pilsje in de hand, prachtig zicht op een mooie pot voetbal, die riant winnend wordt afgesloten door het eerste van Kamerik. Uiteraard.

Foto’s zijn hier te vinden.

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!